خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و دلشکستگی میگوید و بیان میکند که زندگی بدون این درد و آه برایش بیمعناست. او از اشکهای جگرسوز و داغهای ناشی از عشق سخن میگوید و بهبودی درد دل را تنها در مرگ میبیند. همچنین، خطاب به معشوق میگوید که اگر آلوده به گناه است، نباید انتظار رحمت از آسمان داشته باشد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و دردهای درونی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و مرگ نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۹۳۹ - چون لاله از داغ درون دارم دهان بر دود دل
چون لاله از داغ درون دارم دهان بر دود دل
مگذار کز جورت زبان بگشایم ای مقصود دل ۱
از آه درد آلود دل تا زنده ام خالی نیم
من می نخواهم زندگی بی آه درد آلود دل ۲
در زیر گل داغی نهد بر کشتگان عشق تو
هرجا چکد از چشم من اشک جگر آلود دل ۳
تا من نمیرم در غمت درد دلم کی به شود
گر درد دل باشد چنین مردن بود بهبود دل ۴
اهلی تو جرم آلوده یی رحمت مجو از آسمان
گر ابر رحمت بایدت خالی مباش از دود دل ۵
مگذار کز جورت زبان بگشایم ای مقصود دل ۱
از آه درد آلود دل تا زنده ام خالی نیم
من می نخواهم زندگی بی آه درد آلود دل ۲
در زیر گل داغی نهد بر کشتگان عشق تو
هرجا چکد از چشم من اشک جگر آلود دل ۳
تا من نمیرم در غمت درد دلم کی به شود
گر درد دل باشد چنین مردن بود بهبود دل ۴
اهلی تو جرم آلوده یی رحمت مجو از آسمان
گر ابر رحمت بایدت خالی مباش از دود دل ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳۸ - هر چند من سگ توام ای مشگبو غزال
گوهر بعدی:شماره ۹۴۰ - عاشق که برفروخت چراغت ز داغ دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.