شماره ۸۸۲ - ما که از اول بلی گفتیم با دلدار خویش

ما که از اول بلی گفتیم با دلدار خویش
تا قیامت بر نمیگردیم از گفتار خویش ۱

می بمستان ده که عاشق تشنه دیدار تست
جان ما را مست کن از شربت دیدار خویش ۲

کفر و ایمان هر دو را سررشته از یکرنگی است
کافری باید که ننگش آید از زناز خویش ۳

شیخ اگر از خواب لافد مرد راه عشق نیست
مرد را باید که بیداری بود در کار خویش ۴

چشم یاری کی بود از بخت بی سامان مرا
یار کس هرگز نگردد هرکه نبود یار خویش ۵

همت هر کس که بینم در پی آسایش است
اهلی دیوانه دایم در پی آزار خویش ۶

گرچه در بازار خوبان نقد دولت میخرند
دردمندان هم سری دارند با دستار خویش ۷