شماره ۸۴۳ - جان رفت و دل مقید صد غم بود هنوز

جان رفت و دل مقید صد غم بود هنوز
تن خاک گشت و دیده پر از نم بود هنوز ۱

هرگز نرفت از دل ما خارخار وصل
داغ بهشت بر دل آدم بود هنوز ۲

صد شاخ گل دمید و ورق کرد زرد و ریخت
نخل قد تو فتنه عالم بود هنوز ۳

من خاک راه گر شدم ای نوبهار حسن
گلزار جان ببوی تو خرم بود هنوز ۴

صد بیستون چو صورت شیرین بباد رفت
بنیاد عشق ماست که محکم بود هنوز ۵

آیین نیکویی سبب نام نیک شد
جم رفت و وصف آینه جم بود هنوز ۶

اهلی بهر قدم که بود در ره بتان
گر صد هزار سجده کند کم بود هنوز ۷