شماره ۷۱۱ - فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید

فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید
فیروزه ما بود که هرگز ندرخشید ۱

چشم همه بر راه تو بازاست و تو از ناز
یکچشم زدن رو ننمایی چو مه عید ۲

هرچند که دوری ز نظر یاد وصالت
هرگز نظری از دل ما دور نگردید ۳

بی داغ محبت نتوان رفت ز عالم
خوش وقت کسی کز چمن عمر گلی چید ۴

جان بنده خلق خوش ساقی است که هرگز
از بی ادبی های من مست نرنجید ۵

اهلی رسی از عشق مجازی به حقیقت
گر یار به تحقیق شناسی نه بتقلید ۶