خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به موضوعات فلسفی و عرفانی مانند گذر عمر، بی‌وفایی دنیا، صبر در برابر سختی‌ها و گذرا بودن غم و شادی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند باده، آتش، صبا و عدم برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند باده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۶۱۴ - تهیست کشتی می عمر از آن بغم گذرد
تهیست کشتی می عمر از آن بغم گذرد
بیار باده که کشتی بخشک کم گذرد ۱
در آتش که منم همدمی کجا یابم
مگر صبا بمن از غایت کرم گذرد ۲
وفا ز تنگ دهانان مجو که اینمعنی
حکایتی است که در عالم عدم گذرد ۳
دلا، به نیک و بد دهر صبر کن کآخر
غم حبیب و جفای رقیب هم گذرد ۴
قدم ز عالم هستی برون زدی اهلی
کجاست مرد رهی کز تو یکقدم گذرد ۵
بیار باده که کشتی بخشک کم گذرد ۱
در آتش که منم همدمی کجا یابم
مگر صبا بمن از غایت کرم گذرد ۲
وفا ز تنگ دهانان مجو که اینمعنی
حکایتی است که در عالم عدم گذرد ۳
دلا، به نیک و بد دهر صبر کن کآخر
غم حبیب و جفای رقیب هم گذرد ۴
قدم ز عالم هستی برون زدی اهلی
کجاست مرد رهی کز تو یکقدم گذرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۳ - دل ز جور فلک بجان آمد
گوهر بعدی:شماره ۶۱۵ - گشتیم پیر و یار همان نوجوان که بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
