شماره ۵۸۹ - نقد دلم چو غنچه به مستی ز دست شد

نقد دلم چو غنچه به مستی ز دست شد
دست و دلش گشاده شود هرکه مست شد ۱

تسلیم شو که جان به طپیدن نمیبرد
صیدی که در کمند بلا پای بست شد ۲

تا آتش جمال تو مجلس فروز گشت
دیدم که سر بلندی صد شمع پست شد ۳

امید رحم بیشتر از زخم داشتم
رحم این زمان چه سود که تیرت ز شست شد ۴

مرد افکن است عشق تو زنهار دست گیر
کز پا فتاد اهلی و کارش ز دست شد ۵