شماره ۵۶۷ - سرشک شادی وصل ارچه جان گداز آمد

سرشک شادی وصل ارچه جان گداز آمد
خوشم که دیگرم آبی بجوی باز آمد ۱

بکعبه هر که ز بهر سجود شد ز درت
سری بسنگ زد آخر بعجز باز آمد ۲

اگر چه عشق نخست از مجاز میخیزد
حقیقت همه عالم درین مجاز آمد ۳

چو با تو شمع بدعوی زبان کشد ترسم
که سر بباد دهد چون زبان دراز آمد ۴

دل رقیب چه سوزد ز آه من چه عجب
که سنگ خاره از این شعله در گداز آمد ۵

سر نیاز بپای تو سرو ناز نهاد
چو ناز در تو نگنجید در نیاز آمد ۶

بسوخت اهلی و یار از درش درون نامد
کنون که نیز در آمد بخشم و ناز آمد ۷