خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند عشق، می‌نوشی، توبه، و بهشت صحبت می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه، به بیان تجربیات عاشقانه و فلسفی خود می‌پردازد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم عاشقانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۲۰ - آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد ۱
هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست
هرکس که باده با صنمی حوروش نخورد ۲
در خون کشیدیم چکنم کز جفای بخت
دستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد ۳
زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفت
هرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد ۴
اهلی هزار شکر که چون شیخ خانقه
می در لباس زهد بدستار و فش نخورد ۵
هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد ۱
هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست
هرکس که باده با صنمی حوروش نخورد ۲
در خون کشیدیم چکنم کز جفای بخت
دستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد ۳
زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفت
هرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد ۴
اهلی هزار شکر که چون شیخ خانقه
می در لباس زهد بدستار و فش نخورد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - مستان تو گر باغ و بهاری طلبیدند
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - خوبان که همچو شمع ز نور آفریده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
