شماره ۳۸۵ - تو باغ حسنی و صد عندلیب زار تراست

تو باغ حسنی و صد عندلیب زار تراست
منم که جز تو ندارم چومن هزار تراست ۱

مدام خون خورم از حسرت دو نرگس تو
شراب من خورم و چشم پرخمارتر است ۲

تو مست خنده شیرین چو خسرو از بختی
چه غم ز گریه فرهاد بیقرارتر است ۳

اگرچه سوختم از عشق، باد خاکم برد
هنوز بر دل نازک زمن غبارتر است ۴

چو روزگار جفا کیشت ای پسر پرورد
ننالم از تو اگر خوی روزگارتر است ۵

وفا بتان جفا پیشه را نمی زیبد
تو جور کن بمن و باوفا چکارتر است ۶

گرت بمهر خرد ور بجور بفروشد
درین معامله اهلی چه اختیارتر است ۷