شماره ۳۸۴ - چو خط به کشتنم آورد لعل خندانت

چو خط به کشتنم آورد لعل خندانت
بکش وگرنه کند بخت من پشیمانت ۱

گمان برند که یوسف ز چه برون آمد
چو ماه چهره برآرد سر از گریبانت ۲

تو کعبه دل و جانی و عید مشتاقان
زهر کنار بود صد هزار قربانت ۳

زناز سرو بلند تو من عجب دارم
که دست کوته عاشق رسد بدامانت ۴

ز گریه دامن ما مفلسان شود پر در
چو درج در بگشاید دهان خندانت ۵

گرم بهجر کشی ور بوصل زنده کنی
از آن چه سود ترا و ازین چه نقصانت ۶

ز حسن خط تو شاید که سر برون آرد
هزار یوسف مصر از چه زنخدانت ۷

سگ در تو بامید آن بود اهلی
که خاک راه شود زیر پای دربانت ۸