شماره ۳۴۳ - آتشی دردل من شمع رخت درزده است

آتشی دردل من شمع رخت درزده است
که بهر مو زتنم درد دلی سر زده است ۱

از پریشانیم ایشوخ چه پرسی که فراق
همچو رلف تو مرا کار بهم بر زده است ۲

نامه شوق تو هر مرغ که آورده بمن
پای در خون دلم همچو کبوتر زده است ۳

نفس باد صبا تا خبری از تو رساند
هر نفس در دل من آتش دیگر زده است ۴

یک نفس سایه فکن بر سرم ای فر همای
کز هوای تو بسی مرغ دلم پر زده است ۵

زر رخساره اهلی برواج است ز عشق
خاصه کز مهر و وفا سکه بر آن زر زده است ۶