خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوع عشق و آموختن از طریق تجربیات زندگی می‌پردازد. شاعر از شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری یاد می‌کند و به تأثیر عشق در آموختن درس‌های زندگی اشاره دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند حرص، فداکاری و علم الهی پرداخته شده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳۸ - در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت
در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت
شمعی است که پروانه ازو سوختن آموخت ۱
آنروز که تعلیم نظر کرد مرا عشق
اول ز رخ غیر نظر دوختن آموخت ۲
دل سوختن آموخت چو پروانه بعاشق
آنکس که بدان شمع برافروختن آموخت ۳
بلبل ز سرشک از غم گل دانه فشان است
مورست که حرصش همه اندوختن آموخت ۴
از فیض ازل علم نظر بازی اهلی
فنی است که بی زحمت آموختن آموخت ۵
شمعی است که پروانه ازو سوختن آموخت ۱
آنروز که تعلیم نظر کرد مرا عشق
اول ز رخ غیر نظر دوختن آموخت ۲
دل سوختن آموخت چو پروانه بعاشق
آنکس که بدان شمع برافروختن آموخت ۳
بلبل ز سرشک از غم گل دانه فشان است
مورست که حرصش همه اندوختن آموخت ۴
از فیض ازل علم نظر بازی اهلی
فنی است که بی زحمت آموختن آموخت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۷ - همه راست میل خالی که بر آن رخ جمیلست
گوهر بعدی:شماره ۳۳۹ - گفتی چمن بوقت گل ای همنفس خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
