شماره ۲۵۸ - ناخورده می ز نرگس او دل خمار یافت

ناخورده می ز نرگس او دل خمار یافت
تا چیده یک گل از مژه صد زخم خار یافت ۱

میکرد شمع از آتش دل بی قرار سعی
بعد از هزار سعی بکشتن قرار یافت ۲

آنرا چو من رواست که گشت چمن کند
کز خار و گل مشام دلش بوی یار یافت ۳

من ذره حقیرم و آن آفتاب حسن
هرجا نظر فکند چو من صدهزار یافت ۴

چندان ز مهر او بفلک رفت دود دل
کایینه جمال بآخر غبار یافت ۵

با انس آن غزال کنار از جهان گرفت
مجنون که آرزوی دل اندر کنار یافت ۶

سرچشمه حیات اگر شد نصیب خضر
اهلی نمی هم از مژه اشگبار یافت ۷