هوش مصنوعی:
این شعر از طبیعت و گلها برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از غم و اندوه خود میگوید و مقایسهای بین خارهای غم خود و خارهای گلها انجام میدهد. او همچنین به عشق و دلدار خود اشاره میکند و بیان میکند که گلزار واقعی او جایی است که معشوقش حضور دارد. در نهایت، شاعر از اهمیت فرصتها و لحظهها سخن میگوید.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۸۵ - خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست
خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست
آن غنچه پژمرده که نشکفت دل ماست ۱
با خار غمم خار گل ای مرغ چمن چیست
کاین خار من اندر جگر و خار تو در پاست ۲
از کوی حبیبم سوی گلزار مخوانید
گلزار من آنجاست که دلدار من آنجاست ۳
گلگشت چمن بر دل آزاده بود خوش
مرغان چمن را بگل و سرو چه پرواست ۴
اهلی چو توان در قدم یار سر افکند
فرصت شمر اکنون که سرانجام نه پیداست ۵
آن غنچه پژمرده که نشکفت دل ماست ۱
با خار غمم خار گل ای مرغ چمن چیست
کاین خار من اندر جگر و خار تو در پاست ۲
از کوی حبیبم سوی گلزار مخوانید
گلزار من آنجاست که دلدار من آنجاست ۳
گلگشت چمن بر دل آزاده بود خوش
مرغان چمن را بگل و سرو چه پرواست ۴
اهلی چو توان در قدم یار سر افکند
فرصت شمر اکنون که سرانجام نه پیداست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - روی کسی چو صورت آینه سوی تست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - هر کرا حسنی بود آیینه دار روی اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.