خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان آینه‌ای که پر از مهر است، یاد می‌کند. او معشوق را به آفتاب و ماه تشبیه می‌کند و از تأثیر عمیق او بر زندگی خود سخن می‌گوید. شاعر همچنین از بوی معشوق و موی او به عنوان نمادهایی از بهشت و حل مشکلات یاد می‌کند. در نهایت، او از گریه‌های تلخ خود که به معشوق مربوط می‌شود، سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۸۴ - روی کسی چو صورت آینه سوی تست
روی کسی چو صورت آینه سوی تست
کز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست ۱
ای آفتاب بر فلک همچو ماه تو
پشتش از آن خمیده که مایل بسوی تست ۲
تنها نه از حدیث تو من در حکایتم
هر جا که میروم همه این گفتگوی تست ۳
گل را بخاک کوی تو لاف صفا چراست
چون آب روی گل همه از خاک کوی تست ۴
ای نوگل بهشت که مستم زبوی تو
بوی بهشت گر بودم هم ببوی تست ۵
مارا ز جعد موی تو مشکل حکایتی است
گر مشکلی گشاده شود هم زموی تست ۶
اهلی چو شیشه خنده ساقی ره توزد
کاین گریه های تلخ گره در گلوی تست ۷
کز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست ۱
ای آفتاب بر فلک همچو ماه تو
پشتش از آن خمیده که مایل بسوی تست ۲
تنها نه از حدیث تو من در حکایتم
هر جا که میروم همه این گفتگوی تست ۳
گل را بخاک کوی تو لاف صفا چراست
چون آب روی گل همه از خاک کوی تست ۴
ای نوگل بهشت که مستم زبوی تو
بوی بهشت گر بودم هم ببوی تست ۵
مارا ز جعد موی تو مشکل حکایتی است
گر مشکلی گشاده شود هم زموی تست ۶
اهلی چو شیشه خنده ساقی ره توزد
کاین گریه های تلخ گره در گلوی تست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - هرچند که یوسف بجمال از همه بیش است
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
