خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر سخاوت و بخشندگی بی‌حدودرگاه الهی است. شاعر با اشاره به نرگس سرمست و جام می، به این نکته اشاره می‌کند که درگاه خداوند به روی همه باز است و هیچ‌کس از لطف او محروم نیست. او همچنین از حسودان و سخنان بیهوده‌شان می‌گوید و تأکید می‌کند که نباید از درگاه الهی ناامید شد.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'جرعه جام' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۱۲۶ - امروز در لطف به روی همه بازست
امروز در لطف به روی همه بازست
کان نرگس سرمست به سوی همه بازست ۱
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟
کاندر پی این جرع گلوی همه بازست ۲
ازدر سگ کویت نرود با همه خواری
هر چند در عیش به روی همه بازست ۳
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لب
کانجا دهن بیهده گوی همه بازست ۴
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیست
بازآ که در دوست به روی همه بازست ۵
کان نرگس سرمست به سوی همه بازست ۱
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟
کاندر پی این جرع گلوی همه بازست ۲
ازدر سگ کویت نرود با همه خواری
هر چند در عیش به روی همه بازست ۳
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لب
کانجا دهن بیهده گوی همه بازست ۴
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیست
بازآ که در دوست به روی همه بازست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - زان در پی یارم که عنانم به کف اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
