خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از عشق به معشوق روحانی و بت معنوی سخن می‌گوید. شاعر عشق خود را به این معشوق الهی بیان می‌کند و از رنج‌های عاشقی و تاریکی‌های زندگی بدون او می‌نالد. همچنین، به نادانی مدعیان و اهمیت عشق حقیقی در آبادانی دل اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت وصف معشوق و راه عشق تأکید می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشق الهی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۱۷ - در بت پرستی قبله ام چون آن بت روحانی است
در بت پرستی قبله ام چون آن بت روحانی است
در سجده شکر حقم کاین دولتم ارزانی است ۱
دلدار اگر جوری کند از غایت یاری بود
جور بتان بر عاشقان دلداری پنهانی است ۲
من بی رخ روحانیش در ظلمت غم چون زیم
جایی که روز روشنم بی او شب ظلمانی است ۳
لب بسته شد هرکس که او دانا شد از علم نظر
غوغای بحث مدعی از غایت نادانی است ۴
از ملک عالم در گذر آباد کن دل را به عشق
کاین ملکش از روز ازل بنیاد بر ویرانی است ۵
اهلی براه وصف او تا می توانی پامنه
صد سال اگر این ره روی آخر قدم ویرانی است ۶
در سجده شکر حقم کاین دولتم ارزانی است ۱
دلدار اگر جوری کند از غایت یاری بود
جور بتان بر عاشقان دلداری پنهانی است ۲
من بی رخ روحانیش در ظلمت غم چون زیم
جایی که روز روشنم بی او شب ظلمانی است ۳
لب بسته شد هرکس که او دانا شد از علم نظر
غوغای بحث مدعی از غایت نادانی است ۴
از ملک عالم در گذر آباد کن دل را به عشق
کاین ملکش از روز ازل بنیاد بر ویرانی است ۵
اهلی براه وصف او تا می توانی پامنه
صد سال اگر این ره روی آخر قدم ویرانی است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - شمعی که گرم خشم تر از برق لامع است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - آن شوخ سوارست و سوی ما گذرش نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
