شماره ۵۰ - غم ندارد ز گدایی تن غم پرور ما

غم ندارد ز گدایی تن غم پرور ما
گو هما سایه دولت مفکن بر سرما ۱

در سفالین قدح و ساغر باده یکی است
غایت این است که از زر نبود ساغر ما ۲

آتش ما چه حدیث است که آبش بکشد
بلکه سوزد جگر دجله زخاکستر ما ۳

حذر از شعله سوز دل ما باید کرد
زان که جز در رگ جان ها نخلد نشترها ۴

چشم ما تشنه لبان بحر شد از اشگ چه سود
که لبی تر نکند گریه چشم تر ما ۵

ما چنین پای به گل همچو نهال از غم تو
خوشتر از آب روان میگذری از بر ما ۶

اهلی آن مه چو نخواندت سگ خود ناله مکن
ما گداییم تکلف نبود در خور ما ۷