حکایت مجنون و صدق محبت او

به مجنون کسی گفت کای نیک پی
چه بودت که دیگر نیایی به حی؟ ۱

مگر در سرت شور لیلی نماند
خیالت دگر گشت و میلی نماند؟ ۲

چو بشنید بیچاره بگریست زار
که ای خواجه دستم ز دامن بدار ۳

مرا خود دلی دردمندست ریش
تو نیزم نمک بر جراحت مریش ۴

نه دوری دلیل صبوری بود
که بسیار دوری ضروری بود ۵

بگفت ای وفادار فرخنده خوی
پیامی که داری به لیلی بگوی ۶

بگفتا مبر نام من پیش دوست
که حیف است نام من آن جا که اوست ۷