شمارهٔ ۸ - غزل

رنگین شده سرتاسر عالم ز بهار است
تا خار گل امروز به رنگ گل خار است ۱

آمیخته آن زلف سیه با خط مشکین
چون معنی پیچیده که در خط غبار است ۲

بر پیکر من اختر هر داغ تو سیار
در کاغذ آتش زده مانند شرار است ۳

هر موج هوا در نظر از جوش رطوبت
آبستن باران چو رگ ابر بهار است ۴

شمشیر کج ابروی او کار فرنگ است
تیر مژه را مملکت حسن دیار است ۵

خون می چکد از هر مژه زانرو که دلم را
سرپنجهٔ مژگان کسی گرم فشار است ۶

کی در نظر همتش آید دل جویا
شهباز نگاه تو که سیمرغ شکار است ۷