خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید و احساس تنهایی و انزوا را بیان می‌کند. او خود را مانند سوزنی می‌بیند که در جای پای خود فرو می‌رود و هیچ‌کس جز خودش را در دنیای یکرنگ خود نمی‌یابد. همچنین، او از عشق به معشوقه‌ای سخن می‌گوید که بوی زلفش جان او را زنده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۰۲ - بسکه سنگینم ز بار غم به راه جستجو
بسکه سنگینم ز بار غم به راه جستجو
همچو سوزن می روم در نقش پای خود فرو ۱
در نیابد غیر خود در دیدهٔ یکرنگیم
می شوم با آن بت آیینه رو چون روبرو ۲
زنده گر دارد دلم از نکهت زلفش چه دور
می دمد جان در نهاد روح جویا بوی او ۳
همچو سوزن می روم در نقش پای خود فرو ۱
در نیابد غیر خود در دیدهٔ یکرنگیم
می شوم با آن بت آیینه رو چون روبرو ۲
زنده گر دارد دلم از نکهت زلفش چه دور
می دمد جان در نهاد روح جویا بوی او ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۱ - نیست آسان چارهٔ دیوانهٔ گیسوی او
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۳ - صحبت بی نفاق یاران کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
