شماره ۹۹۲ - حیف باشد واله دنیای دون پرور شدن

حیف باشد واله دنیای دون پرور شدن
قطره در حبس ابد مانده است از گوهر شدن ۱

شکر کن بر ناتوانیها که می یابد هلال
منصب حسن کمال از پهلوی لاغر شدن ۲

فقر در آئین ارباب توکل کیمیاست
خاک گردیدن بود در مشرب ما زر شدن ۳

تا توانی خویشتن را کمتر از هر کم شمار
گر بود در خاطرات اندیشهٔ بهتر شدن ۴

ای ستمگر فکر خود می کن که باید عاقبت
اخگر سوزنده را ناچار خاکستر شدن ۵

شیخنا! آدم شدن گیرم که مقدور تو نیست
پر ضروری هن نکرده است اینقدرها خر شدن ۶

سینه کندن، خون دل خوردن، شعار خویش ساز!‏
ای که باشد چون عقیقت ذوق نام آور شدن ۷

پای در دامان عزلت کش چو شد مویت سفید
حیف باشد باق خم حلقهٔ هر در شدن ۸

زینهار از خون خود خوردن منال ای دل که هست
پیش ما کفران نعمت بدتر از کافر شدن ۹

چشم دارم سرمهٔ چشم ملک سازد مرا
همچو جویا خاک راه آل پیغمبر شدن ۱۰