شماره ۹۹۰ - شمعی که مرا روشنی جان تن است آن

شمعی که مرا روشنی جان تن است آن
زینت ده هر محفل و هر انجمن است آن ۱

دردی که رسد از تو چو جان است عزیزم
داغی که ز دست تو بود چشم من است آن ۲

در موج لطافت شده پنهان تن سیمش
گل پیرهنان! نکهت گل پیرهن است آن ۳

گردد ز نسیم دم سردم متبسم
ای همنفسان غنچهٔ گل یا دهن است آن ۴

امروز درین باغ نباشد به از اویی
چون نرگس و گل چشم و چراغ چمن است آن ۵

خون دل یاقوت چکد از لب لعلش
جویا که گفتار چه رنگین سخن است آن ۶