این متن به موضوع آزادی روح و عرفان می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دل آگاه از ترس مرگ رهاست و عرفان مانند چراغی است که هرگز خاموش نمی‌شود. همچنین، اشاره می‌کند که فرار از دنیا می‌تواند باعث نزدیکی به حقیقت شود و دلِ عارف از ترس روز حساب در امان است. شاعر با استفاده از تصاویری مانند موج و شمع، شوق رسیدن به معشوق (حقیقت) را توصیف می‌کند و بیان می‌دارد که راز دل را می‌توان از چشمان سخنگو دریافت کرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۹۷۳ - دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن
چراغ طور عرفان را نباشد بیم افسردن ۱
رمیدن باعث الفت شود روشن روانان را
که موج آغوش بگشاید ز هر پهلو تهی کردن ۲
بود دایم دلش ز اندیشهٔ روز حساب ایمن
شعار هر که باشد در جهان بر خویش نسپردن ۳
ز بس هر ذره ام را شوق استقبال او باشد
چو شمعم داغ دل از جای خیزد یک سر و گردن ۴
توان دریافتن راز دل از چشم سخن گویش
به معنی همچنان کز لفظ جویا پی توان بردن ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
