خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی و شاعرانه به مفاهیمی مانند عرفان، خلوتگزینی، رهایی از خود، و لطف الهی میپردازد. با استفاده از استعارههایی مانند دریا، جوی آب، و مجنون، احساسات عمیق و سفر روحانی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و تنهایی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۷۱ - چون نهد عارف به پر از خلوت دل پا برون؟
چون نهد عارف به پر از خلوت دل پا برون؟
کی به جریان می رود از خویشتن دریا برون؟ ۱
جاده را از نرمی رفتار سازد جوی آب
ماه من آید چو از خلوت به استغنا بردن ۲
بسکه از آمیزش مجنون ما بالد به خویش
هر طرف فرسنگها از خود رود صحرا برون ۳
طاقت دل، پنجهٔ رستم نبردی برده است
با هجوم درد می آید تن تنها برون ۴
لطف حق جویا ز قید عالم آبم رهاند
آخر از دریا درست آمد سبوی ما برون ۵
کی به جریان می رود از خویشتن دریا برون؟ ۱
جاده را از نرمی رفتار سازد جوی آب
ماه من آید چو از خلوت به استغنا بردن ۲
بسکه از آمیزش مجنون ما بالد به خویش
هر طرف فرسنگها از خود رود صحرا برون ۳
طاقت دل، پنجهٔ رستم نبردی برده است
با هجوم درد می آید تن تنها برون ۴
لطف حق جویا ز قید عالم آبم رهاند
آخر از دریا درست آمد سبوی ما برون ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۰ - چون شمع برافروختی از باده کشیدن
گوهر بعدی:شماره ۹۷۲ - تا خزان آمد گل کامی نچیدیم از چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.