این شعر از عشق و اندوه عمیق شاعر حکایت دارد که در آن، اندیشه‌های او ریشه در درد و رنج دارد. شاعر از عشق به معشوق سخن می‌گوید که تنها خیال اوست و هیچ راه دیگری در ذهنش نیست. همچنین، او از مردم‌آزاری بیزار است و تنها به عشق و خیال معشوق می‌اندیشد. تصاویر شعری مانند «خون جگر»، «شکستن شیشهٔ اندیشه»، و «تیشهٔ اندیشه» نشان‌دهندهٔ غم و اشتیاق شدید است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «خون جگر» و «شکستن شیشهٔ اندیشه» برای بیان احساسات، درک این شعر را برای خوانندگان جوان‌تر دشوار می‌کند. همچنین، مضامین عاطفی سنگین و بیان درد عشق ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.
شماره ۹۲۴ - سبز در خون جگر شد ریشهٔ اندیشه ام
ناخن شیر است برگ بیشهٔ اندیشه ام ۱
می کند تا دامن گردون ترشح خون دل
بشکند از سنگ غم چون شیشهٔ اندیشه ام ۲
در تصور درنیاید مردم آزاری مرا
خاطر آزردن نباشد پیشهٔ اندیشه ام ۳
جز خیال او ندارد در خیالم هیچ راه
غیر او نگذشته در اندیشهٔ اندیشه ام ۴
یا بتی هر روز، شاهد بازم از فیض خیال
می کند شیرین تراشی تیشهٔ اندیشه ام ۵
مقطعم را می رسد جویا به مطلع همسری
نشئهٔ صاف است با ته شیشهٔ اندیشه ام ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
