شماره ۸۸۱ - ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم

ما دل خویش به ابروی خم آویخته ایم
همچو قندیل ز طاق حرم آویخته ایم ۱

بر نداریم ز مژگان کجت دست امید
همچو خون در دم تیغ ستم آویخته ایم ۲

آشنای تو بود هر که ز خود بیگانه است
رام عشقیم و به دامان رم آویخته ایم ۳

لرزد از دهشت ما شعلهٔ دوزخ بر خویش
تا که در دامن لطف و کرم آویخته ایم ۴

حسن را زیب دهد قد دو تای عاشق
ما به زلف سیه او چو خم آویخته ایم ۵

شاهد هستی ما پرده نشین ساز است
تا که جویا چو اثر با نغم آویخته ایم ۶