خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق شدید به معشوق سخن میگوید. او از سوزش دل، اسارت در عشق و تأثیر جمال معشوق بر خود مینویسد. همچنین، به رموز عشق و خموشی عاشقانه اشاره میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که درک بهتری از ادبیات و احساسات پیچیده دارند.
شماره ۸۷۷ - ز شوق آنکه به گوشت رسیده آوازم
ز شوق آنکه به گوشت رسیده آوازم
به بال ناله بود چون سپند پروازم ۱
مرا کباب دل از روی گرم می سوزد
اسیر خوی توام سایه پرور نازم ۲
گر آفتاب جمال تو در نظر باشد
به روی دل در فیض است دیدهٔ بازم ۳
ز پای خم سو اخلاص بر نمی گیرم
مرا که هست فلاطون عقل دمسازم ۴
رموز عشق زمن گل نمی کند جویا
که سر به مهر خموشیست غنچهٔ رازم ۵
به بال ناله بود چون سپند پروازم ۱
مرا کباب دل از روی گرم می سوزد
اسیر خوی توام سایه پرور نازم ۲
گر آفتاب جمال تو در نظر باشد
به روی دل در فیض است دیدهٔ بازم ۳
ز پای خم سو اخلاص بر نمی گیرم
مرا که هست فلاطون عقل دمسازم ۴
رموز عشق زمن گل نمی کند جویا
که سر به مهر خموشیست غنچهٔ رازم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۶ - افروختهٔ عشقم و پروانهٔ خویشم
گوهر بعدی:شماره ۸۷۸ - در حریم وصل از دلدار دور افتاده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.