شماره ۸۷۰ - ما منت مرهم به جراحت نپسندیم

ما منت مرهم به جراحت نپسندیم
بر زخم جگر سوختهٔ داغ تو بندیم ۱

چون غنچه بود خرمی ما ز غم عشق
تا دل به ره دوست نبازیم، نخندیم ۲

سوزیم گه دیدن اغیار به رویت
در دفع گزند نظر بد چو سپندیم ۳

ماییم که با دیدهٔ دایم نظرباز
از حلقهٔ بگوشان خم زلف کمندیم ۴

از پستی ما رتیهٔ اقبال فزونست
ما خاک نشین غم آن سرو بلندیم ۵

افسوس که لخت جگر چند ز مژگان
امشب بمراد دل جویا نفکندیم ۶