خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن با استفاده از تشبیه خود به گل، بیان می‌کند که مانند گل از خاک سر برمی‌آورد، با پنجه‌هایش گریبان می‌دراند، و خود را از چمن به دامان نسیم می‌آویزد و می‌رود. این متن نمادی از رشد، تحول و رهایی است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری موجود در متن برای درک و لذت بردن، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۸۱۵ - به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل
به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل
سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل ۱
ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را
بدامان نسیم آویزم و بیرون برم چون گل ۲
سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل ۱
ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را
بدامان نسیم آویزم و بیرون برم چون گل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۴ - بیند چو خرامیدن رنگین ترا گل
گوهر بعدی:شماره ۸۱۶ - دارد دلم مهر علی از بسکه پنهان در بغل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
