شماره ۶۲۹ - سوار شو که جمالت یکی شود

سوار شو که جمالت یکی شود
خوش آب و رنگ شود چون نگین سوار شود ۱

ز تار زلف دل ما به دام شانه فتاد
که مرغ رشته به پا صید شاخسار شود ۲

به دلخراشی هر خار بایدم تن داد
مرا که نکهت گب بر دماغ بار شود ۳

کسی که سرکشی از چشم مردمش انداخت
به دیده جای بیابد اگر غبار شود ۴

زسوز عشق، مددجوا که عقدهٔ دل را
اگر گداخته شد بحر بی کنار شود ۵

چو غنچه خندهٔ مستی بزیر لب دارد
دلی که سرخوش پیمانهٔ بهار شود ۶

نشان آبله افزود حسن روی ترا
که چون ستاره شود مه یکی هزار شود ۷

زتیره روزیم امیدها بود جویا
رخ سمر ز نقاب شب آشکار شود ۸