خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق، درد، و احساسات عمیق انسانی سخن می‌گوید. شاعر از جدایی، یادآوری خاطرات، و تأثیر عشق بر روح و روان خود می‌نویسد. همچنین، از زیبایی و شکوه معشوق و تأثیرات آن بر خود یاد می‌کند. در پایان، شاعر به شور و هیجان ناشی از عشق و مستی اشاره می‌کند که مانند نمک بر دل می‌نشیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'مستی' و 'کباب لخت دل' ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.
شماره ۶۰۶ - خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند
خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند
می کند دانسته یادم تا فراموشم کند ۱
حسن سرشار ترا نازم شکوهش کم مباد
با وجود صد زبان چون غنچه خاموشم کند ۲
می کند دانسته یادم تا فراموشم کند ۱
حسن سرشار ترا نازم شکوهش کم مباد
با وجود صد زبان چون غنچه خاموشم کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۵ - ز آهم حسن روی یار بی اندازه می گردد
گوهر بعدی:شماره ۶۰۷ - غبارم بر فلک پرواز مانند ملک دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
