خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی یار خود سخن می‌گوید و از تأثیر آه او بر گل‌ها و طبیعت می‌نویسد. همچنین، زلف سیاه یارش را به اوراق کتاب تشبیه می‌کند که روی زیبای او را مانند شیرازه‌ای به هم متصل می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده‌تر، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۶۰۵ - ز آهم حسن روی یار بی اندازه می گردد
ز آهم حسن روی یار بی اندازه می گردد
صبا رخسارهٔ میگون گل را غازه می گردد ۱
پی جمعیت اوراق خوبی زلف مشکینش
کتاب روی او را رشتهٔ شیرازه می گردد ۲
صبا رخسارهٔ میگون گل را غازه می گردد ۱
پی جمعیت اوراق خوبی زلف مشکینش
کتاب روی او را رشتهٔ شیرازه می گردد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۴ - اسم باید که موافق بمسمی باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۰۶ - خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
