خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از درد فراق، کمبود فرصت‌های زندگی، و رنج‌های عاشقان سخن می‌گوید. شاعر از ناتوانی در برابر عشق و از دست دادن آبرو در راه عشق شکایت دارد و به مفاهیمی مانند گذرایی زندگی و جدایی جسم از معنا اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و از دست دادن آبرو نیاز به درک و تجربه بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۵۷۵ - می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
آه از این کم فرصتی این عمر بی بنیاد داد ۱
عاشقان زار را با قوت بازو چه کار
داد از دست اداهای تو ای فرهاد داد ۲
جسم خاکی حجاب صورت معنی شود
این غبار راه هستی را توان بر باد داد ۳
غنچه آسا هر که جویا دل به بند زر نهاد
آبرو را از پریشانی چو گل بر باد داد ۴
آه از این کم فرصتی این عمر بی بنیاد داد ۱
عاشقان زار را با قوت بازو چه کار
داد از دست اداهای تو ای فرهاد داد ۲
جسم خاکی حجاب صورت معنی شود
این غبار راه هستی را توان بر باد داد ۳
غنچه آسا هر که جویا دل به بند زر نهاد
آبرو را از پریشانی چو گل بر باد داد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۴ - می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود
گوهر بعدی:شماره ۵۷۶ - شکست از جوش غم بازار رنگم ناله پیدا شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
