خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های زندگی و ناپایداری آن اشاره دارد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند جام، آتش، ساغر، و مگس، به این مفهوم می‌پردازد که لذت‌های دنیوی زودگذر هستند و غرور و تکبر می‌تواند به سرنگونی بینجامد. همچنین، تأکید بر فروتنی و تسلیم در برابر تقدیر از دیگر مضامین اصلی این شعر است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین اخلاقی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۲۴ - آنکه چون جامی خورد آتش به بزمی در زند
آنکه چون جامی خورد آتش به بزمی در زند
آفت دوران شود گر ساغر دیگر زند ۱
می تواند گشت از خوان که و مه کامیاب
دست تسلیم آنکه دایم چون مگس بر سر زند ۲
می تواند روز و شب تاج سر افلاک بود
هر که استغنا چو مهر و ماه بر افسر زند ۳
مدت ایام دولت پنج روزش بیش نیست
مدعی جویا چو گل گیرم که طبل زر زند ۴
آفت دوران شود گر ساغر دیگر زند ۱
می تواند گشت از خوان که و مه کامیاب
دست تسلیم آنکه دایم چون مگس بر سر زند ۲
می تواند روز و شب تاج سر افلاک بود
هر که استغنا چو مهر و ماه بر افسر زند ۳
مدت ایام دولت پنج روزش بیش نیست
مدعی جویا چو گل گیرم که طبل زر زند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۳ - دل آشفتهٔ من کی دماغ گلستان دارد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۵ - دلی که نیست حزین شادمان نمی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
