شماره ۴۷۴ - چشم خودبینی که مست جام زیبایی بود

چشم خودبینی که مست جام زیبایی بود
همچو نرگس بی نصیب از فیض بینایی بود ۱

ای حکیم از جام یکرنگی به بزم ما بنوش
مجلس احباب ما را فیض تنهایی بود ۲

می شود احرام بند کعبهٔ مقصود دل
کشتی می در محیط غم چو دریایی بود ۳

حلقه چون گردد بقدر زور برگردد کمان
خم به پشت چرخ درخورد توانایی بود ۴

هرگز از کوتاه پروازی به مقصد ره نبرد
آنکه چون طاووس در بند خودآرایی بود ۵

گرد میدانش بود نور نگاه عاشقان
بسکه فرش راه او چشم توانایی بود ۶