خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوعاتی مانند عشق الهی، وفاداری، ناامیدی و رضایت از تقدیر الهی می‌پردازد. شاعر از عشق به خاندان پیامبر (آل عبا) سخن می‌گوید و نگران سردی دل‌ها و بی‌وفایی است. همچنین، از زیبایی‌های طبیعت و تأثیرات عاطفی آن بر روح انسان یاد می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و دل‌سردی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳۹ - آرام در مقام رضای خدا گرفت
آرام در مقام رضای خدا گرفت
دست کسی که دامن آل عبا گرفت ۱
باشد چو صبح هر نفسش مایهٔ حیات
مهرت به دل هر آنکه زصدق و صفا گرفت ۲
ترسم مباد سنگ شود شیشهٔ دلم
از بس ز سردمهری آن بیوفا گرفت ۳
در پرده شمیم گل از شرم شد نهان
رنگت چو ا زخمار می از رخ هوا گرفت ۴
خون کدام بلبل بیدل به خاک ریخت
کز گل بهار زر به سپر خونبها گرفت ۵
داغم که امشب آینهٔ زنگ بسته ی
آن هرزه خرج جلوه ز مه رونما گرفت ۶
جویا! زتلخکامی نومیدی آرمید
کام خود آنکه از دل بی مدعا گرفت ۷
دست کسی که دامن آل عبا گرفت ۱
باشد چو صبح هر نفسش مایهٔ حیات
مهرت به دل هر آنکه زصدق و صفا گرفت ۲
ترسم مباد سنگ شود شیشهٔ دلم
از بس ز سردمهری آن بیوفا گرفت ۳
در پرده شمیم گل از شرم شد نهان
رنگت چو ا زخمار می از رخ هوا گرفت ۴
خون کدام بلبل بیدل به خاک ریخت
کز گل بهار زر به سپر خونبها گرفت ۵
داغم که امشب آینهٔ زنگ بسته ی
آن هرزه خرج جلوه ز مه رونما گرفت ۶
جویا! زتلخکامی نومیدی آرمید
کام خود آنکه از دل بی مدعا گرفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
گوهر بعدی:شماره ۳۴۰ - کام دو جهان در قدم زاری دلهاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
