شماره ۳۳۷ - ناخنی گر می زند بر دل نوای سازهاست

ناخنی گر می زند بر دل نوای سازهاست
گر بود حسنی نهان در پردهٔ آوازهاست ۱

پنبهٔ غفلت اگر برداری از گوش دلت
هر گیاهی کز زمین روید زبان رازهاست ۲

گرچه چون سنگ از گرانجانی زمینگیرم ولی
چون شرر هر قطره خونم را جدا پروازهاست ۳

بر نگاهم می زند از پلک و مژگان پشت دست
چشم شوخش را به ما در خواب مستی نازهاست ۴

از غبار تربت ما چشم می پوشی بناز
نرگس مست ترا با ما هنوز اندازهاست ۵

کی رسد جویا به پایان شرح بیداد غمش
عشق را انجام کار آبستن آغازهاست ۶