خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن عرفانی و شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، روشنایی معنوی، عرفان، و آزادی می‌پردازد. با استفاده از استعاره‌هایی مانند شمع، نور، و آتش، به تأثیر عشق و معرفت در روشنایی دل و جان اشاره می‌کند. همچنین، بر اهمیت جرأت، همت، و سوزش درونی در مسیر عرفان تأکید دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند 'سوز و گداز' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۳۳ - خلوت تن از فروغ جوهر جان روشن است

خلوت تن از فروغ جوهر جان روشن است
آری این مهمانسرا از فیض مهمان روشن است ۱

از گداز تن دل ارباب عرفان روشن است
گرنه باور داری از شمع شبستان روشن است ۲

کی نهان مانند در آفاق صاحب گوهران
استخوان پاک همچون صبح تابان روشن است ۳

عشق در آغوش آفت پرورد عشاق را
شمع ما آزادگان از باد دامان روشن است ۴

زاهد از ظلمت سرای جهل بیرون نه قدم
کز چراغ لاله کهسار و بیابان روشن است ۵

آبیار نخل جرأت نیست جز جیحون عشق
زآتش دلها چراغ چشم شیران روشن است ۶

می فشارد پای همت در ره سوز و گداز
شمع سان آن را که جویا دیدهٔ جان روشن است ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۲ - زاهد از دنیا پی تحصیل سیم و زر گذشت
گوهر بعدی:شماره ۳۳۴ - لعل میگون تو تا غارتگر هوش من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.