شماره ۳۱۹ - آسوده دلی که بی قرار است

آسوده دلی که بی قرار است
آن دیده خنک که شعله بار است ۱

چون آینه عیب جو در این بزم
تا عیب نماست عیب دار است ۲

کینم بدل تو بی مروت
پنهان در سنگ چون شرار است ۳

بر ساحت نه فلک کند سیر
هر کس بر خویشتن سوار است ۴

بر پشت لب تو سبزهٔ خط
چون موج نسیم نوبهار است ۵

فریاد تو مناسبت نجوید
با شعله که طفل نی سوار است ۶

در چشمم هر کنار موجی است
هر موج به چشم من کنار است ۷

گر غنچهٔ دل شکفته باشد
هر سوی که بنگری بهار است ۸

هرگز روی خوشی نبیناد
هر دل که نه از غمت فگار است ۹

صبر و دل بیقرار عاشق
پیمانه و دست رعشه دار است ۱۰

پیراهن جسم نازک او
جویا از نکهت بهار است ۱۱