خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و سوزش درونی خود سخن می‌گوید که مانند شمع در حال سوختن است. او از تیرهای سخن و زره‌ای که بر طبعش سنگینی می‌کند، شکایت دارد. با این حال، حضور معشوق باعث گرمی و روشنایی در دل او شده و صحبت با او دلش را آتش زده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۰۴ - از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
باز چو شمع سوختن از سر گرفته است ۱
تیر گرفت بر سخنم کی رسد چو تیغ
طبعم زره به دوش زجوهر گرفته است ۲
تا مهر اوست انجمن افروز خاطرم
با شعله صحبت دل من درگرفته است ۳
باز چو شمع سوختن از سر گرفته است ۱
تیر گرفت بر سخنم کی رسد چو تیغ
طبعم زره به دوش زجوهر گرفته است ۲
تا مهر اوست انجمن افروز خاطرم
با شعله صحبت دل من درگرفته است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
