شماره ۲۹۵ - همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست

همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
که خط پشت لبت حسن مطلع ابروست ۱

شب فراق تو خوناب اشک سیلابی است
که کبک را به سر کوهسار تا زانوست ۲

به جنبش مژه چشمت گشود عقدهٔ دل
برات خرمی ما به شاخ این آهوست ۳

من و تو چون دو زبان قلم یکی شده ایم
میان ما و تو جویا نگنجد ار یک موست ۴