خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر با تصاویر شاعرانه و احساسی، صحنه‌هایی از طبیعت و عواطف انسانی را به تصویر می‌کشد. اشک‌ریزی آسمان، شکستن شیشهٔ رنگ، تابش پرتوهای آتشین بر کوه‌ها، و ریزش اشک‌های بی‌پایان از جمله مضامین اصلی آن هستند. شعر به احساسات عمیق و دردهای درونی اشاره دارد و با استفاده از عناصر طبیعی مانند شفق، مهتاب، و شبنم، فضایی عاطفی و نمادین خلق می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی عمیق و نمادهای پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های غنی و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۹۴ - جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
شیشهٔ رنگم شکست و بر زمین مهتاب ریخت ۱
پرتوی از آتش خوی تر بر کهسار تافت
از دل خارا شرر چون قطره های آب ریخت ۲
دور از آن خاک سر کوبسکه می پیچم به خویش
از جگر تا دیده اشکم رنگ صد گرداب ریخت ۳
تا نسیم نسترن زار بناگوشت وزید
شبنم از هر قطرهٔ اشکم در سیراب ریخت ۴
شیشهٔ رنگم شکست و بر زمین مهتاب ریخت ۱
پرتوی از آتش خوی تر بر کهسار تافت
از دل خارا شرر چون قطره های آب ریخت ۲
دور از آن خاک سر کوبسکه می پیچم به خویش
از جگر تا دیده اشکم رنگ صد گرداب ریخت ۳
تا نسیم نسترن زار بناگوشت وزید
شبنم از هر قطرهٔ اشکم در سیراب ریخت ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - دختر رز خلف سلسلهٔ بیهوشی است
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
