این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌ها و زخم‌های عشق نیز یاد می‌کند. در این شعر، از تشبیهات و استعاره‌های زیبا مانند شمع زرین، سبزه خط، خنجر، و کشتی دل استفاده شده است. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند صبر، عشق الهی، و فداکاری اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعاره‌ها مانند 'خنجر' و 'زخم تیغ' ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۲۵ - دشمن جان و تنش تاج زر است
هر که همچون شمع زرین افسر است ۱
سبزهٔ خط را دهد نشو و نما
داد از حسنت که دشمن پرور است ۲
با خیال آن سر مژگان مرا
تکیه گاه دیده نوک خنجر است ۳
کی شناسد کس شهید ناز را
زخم تیغت را نشان دیگر است ۴
پلک و مژگانم به راه شوق او
طائر نظاره را بال و پر است ۵
کشتی دل را چو طوفانی شود
ذره ای صبری به از صد لنگر است ۶
هم سری با تاجدارانش رواست
هر که جویا خاک پای قنبر است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
