شماره ۲۲۴ - می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته است

می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته است
آنقدر مستی که مژگان هم از او برگشته است ۱

در ره شوق تو از بس پر برون آورده است
نامه ام مستغنی از بال کبوتر گشته است ۲

کارهای چرخ از بس بی نظام افتاده است
آسمانها گوییا اوراق ابتر گشته است ۳

چون توانم گرد دل را منع کلفت از غمش
شیشه افلاک از آهم مکدر گشته است ۴

چارهٔ سرگشتگی ها را مجوی از آسمان
چون تو جویا او هم از بیچارگی سرگشته است ۵