خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های پنهان، درد عشق، و تأثیرات عمیق عاطفی اشاره دارد. شاعر از گل‌های زیبایی که چیده و زخم‌های دلش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همه‌چیز از اوست: درد، شادی، دین، دنیا، و حتی آیین.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'زخم دل خونین' و 'تیغ' ممکن است نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی داشته باشند.
شماره ۲۱۳ - مهربانیهای پنهان را مزاج کاین ازوست
مهربانیهای پنهان را مزاج کاین ازوست
خنده مستانهٔ زخم دل خونین ازوست ۱
چیده ام از بس گل نظاره زان گلزار حسن
پنچهٔ مژگان مرا تا چاک دل رنگین ازوست ۲
درد او با روی دلها می کند مشتاطکی
زلف آهی هر کجا آشفته شد پرچین از اوست ۳
صد چمن گل یادش از دل تا به مژگان چیده است
دامن صحرا ز اشکم دامن گلچین ازوست ۴
چیست دل جویا چه باشد جان کز او دارم تیغ
دین از او دنیا از او اسلام از او آیین از اوست ۵
خنده مستانهٔ زخم دل خونین ازوست ۱
چیده ام از بس گل نظاره زان گلزار حسن
پنچهٔ مژگان مرا تا چاک دل رنگین ازوست ۲
درد او با روی دلها می کند مشتاطکی
زلف آهی هر کجا آشفته شد پرچین از اوست ۳
صد چمن گل یادش از دل تا به مژگان چیده است
دامن صحرا ز اشکم دامن گلچین ازوست ۴
چیست دل جویا چه باشد جان کز او دارم تیغ
دین از او دنیا از او اسلام از او آیین از اوست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - بی او هجوم غم دل بی کینه را شکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
