خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از مولانا بیانگر سفر روحانی و عرفانی است که در آن شاعر از خطرات و ناپایداری دنیای مادی سخن می‌گوید و بر اهمیت روح و بقای آن تأکید می‌کند. او همچنین به ارزش شکرگزاری و دیدگاه عرفانی در زندگی اشاره می‌کند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۷ - با بال شوق در چمن قدس طایر است
با بال شوق در چمن قدس طایر است
دل گر به راه بی خبریها مسافر است ۱
دارد خطر ز موج نفس چون حباب جسم
در چار موجه کشتی تن از عناصر است ۲
گشتم چو آینه همه جان از خیال دوست
جسمی که یافت رتبهٔ ارواح نادر است ۳
زنهار! روح شو، که به عالم، بقای روح
مانند بی ثباتی اجسام ظاهر است ۴
جویا شکور باش که در کیش اهل دید
کفران نعمت آنکه کند پیشه، کافر است ۵
دل گر به راه بی خبریها مسافر است ۱
دارد خطر ز موج نفس چون حباب جسم
در چار موجه کشتی تن از عناصر است ۲
گشتم چو آینه همه جان از خیال دوست
جسمی که یافت رتبهٔ ارواح نادر است ۳
زنهار! روح شو، که به عالم، بقای روح
مانند بی ثباتی اجسام ظاهر است ۴
جویا شکور باش که در کیش اهل دید
کفران نعمت آنکه کند پیشه، کافر است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - شوخ و شنگی چون بت طناز من عالم نداشت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
