خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار است، با اشاره به گل‌هایی مانند گل و نسترن، لاله، نرگس، غنچه، سوسن، سنبل و طوطی. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، فضایی سرشار از عطر و رنگ را به تصویر می‌کشد.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاره‌هایی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'تریاکی' و 'خنجر' نیاز به توضیح دارد و مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است.
شماره ۱۷۱ - موسم جوش گل و نسترن است
موسم جوش گل و نسترن است
لاله تریاکی سیر چمن است ۱
شوخ چشم است ز بس نرگس باغ
غنچه در پردهٔ صد پیرهن است ۲
سوسن از قشقهٔ زرین در باغ
بت خنجر به کف برهمن است ۳
غنچه سرمست می رنگ گل است
سنبل آشفتهٔ بوی سمن است ۴
طوطی هند شکرافشانی است
بسکه جویای تو شیرین سخن است ۵
لاله تریاکی سیر چمن است ۱
شوخ چشم است ز بس نرگس باغ
غنچه در پردهٔ صد پیرهن است ۲
سوسن از قشقهٔ زرین در باغ
بت خنجر به کف برهمن است ۳
غنچه سرمست می رنگ گل است
سنبل آشفتهٔ بوی سمن است ۴
طوطی هند شکرافشانی است
بسکه جویای تو شیرین سخن است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - خط پشت لب میگون تو عنوان گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
