خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از جويا، شاعر فارسی زبان، بیانگر احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه است. هر بیت به نوعی از احساسات، طبیعت و عناصر مختلف زندگی اشاره دارد که با زبان شاعرانه و استعاری توصیف شده‌اند. شاعر از ناله‌های دل، آه‌های سوزان، داغ‌های سینه، و طبیعت اطراف خود برای بیان احساساتش استفاده می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۹ - هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است ۱
هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است
هر قطرهٔ سرشکم طفل برهنه پایی است ۲
هر سبزه ای در این باغ آشفته ای است بی خود
هر خار این گلستان کلک سخن سرایی است ۳
هر سنبل پریشان رند سیاه مستی است
هر گل به رنگ خورشید جام جهان نمایی است ۴
از زور طبع بگرفت ملک سخنوری را
جویا به کشور هند طوطی خوش نوایی است ۵
هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است ۱
هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است
هر قطرهٔ سرشکم طفل برهنه پایی است ۲
هر سبزه ای در این باغ آشفته ای است بی خود
هر خار این گلستان کلک سخن سرایی است ۳
هر سنبل پریشان رند سیاه مستی است
هر گل به رنگ خورشید جام جهان نمایی است ۴
از زور طبع بگرفت ملک سخنوری را
جویا به کشور هند طوطی خوش نوایی است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - دارد حیات، عالمی و جان پدید نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
