خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به زیبایی‌های زندگی، عشق، وطن‌پرستی و تفکر عمیق می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مستی، چمن، چاه ذقن و مرغ بیضه، مفاهیمی مانند فروتنی، جستجوی معنا، عشق و آزادی را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۶۰ - مست و بیخود شوخ من افتاده است
مست و بیخود شوخ من افتاده است
بر زمین همچون چمن افتاده است ۱
هر که در تعریف خود کوشد مدام
بر زبان خویشتن افتاده است ۲
گوهر معنی نمی جویند خلق
ورنه بیرون از سخن افتاده است ۳
از صفای عارضش لغزیده است
دل که در چاه ذقن افتاده است ۴
کرده سامان حیات جاودان
آنکه در فکر سخن افتاده است ۵
دور از آزادی چو مرغ بیضه است
هر که در دام وطن افتاده است ۶
هر کجا شوری ست جویا در جهان
زان لب شکرشکن افتاده است ۷
بر زمین همچون چمن افتاده است ۱
هر که در تعریف خود کوشد مدام
بر زبان خویشتن افتاده است ۲
گوهر معنی نمی جویند خلق
ورنه بیرون از سخن افتاده است ۳
از صفای عارضش لغزیده است
دل که در چاه ذقن افتاده است ۴
کرده سامان حیات جاودان
آنکه در فکر سخن افتاده است ۵
دور از آزادی چو مرغ بیضه است
هر که در دام وطن افتاده است ۶
هر کجا شوری ست جویا در جهان
زان لب شکرشکن افتاده است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - دل هجران زده از سیر گلستان سیر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
